امروز :۱۴۰۱-۰۳-۰۱

پدیده سیندرلا : چرا برخی از والدین بدرفتار فقط یک کودک را آزار می‌دهند؟

به گزارش مجله خبری تی آرویان  به نقل از روزیاتو

ممکن است به نظر شما سیندرلا یک افسانه باشد، اما برای برخی، داستان سیندرلا یک واقعیت تاریک، ملموس و قابل درک در زندگی شان است. اگر نمی دانید پدیده سیندرلا چیست خواندن این مطلب را به شما پیشنهاد می کنیم. در این مطلب ، می‌ خواهیم شما را با ذکر مثال هایی واقعی با پدیده سیندرلا آشنا کنیم. پس با روزیاتو همراه باشید.

ماجرای یک سیندرلای واقعی

زمانی که ناپدری دختری به نام آری شرفیلد وارد زندگی او شد، همه چیز تغییر کرد. او در ۷ سالگی مسئول کارهای خانه و مراقبت از خواهر و برادر کوچکترش شد. علاوه بر این، تنها عضو خانواده‌اش بود که مورد آزار جسمی قرار می‌گرفت؛ مثلا گاهی اوقات به خاطر کارهای ناپسندی مانند «تنفس بیش از حد سخت».

تجربیات این دختر کاملاً در تضاد با تجربه خواهر و برادرش بود: همان والدینی که شرفیلد را مورد آزار قرار دادند با برادران و خواهران بیولوژیکی او با عشق، مهربانی و شفقت رفتار کردند.

شرفیلد که اکنون ۲۲ ساله است، می گوید: «مامانم صراحتا به من گفت که خواهر و برادرهایم را ترجیح می دهد. خواهر و برادرهای من هرگز به اندازه من کارهای خانه نداشتند. من همیشه مجبور بودم در خانه بمانم در حالی که خواهر و برادرم اجازه داشتند با دوستان به تفریح بروند و فعالیت های فوق برنامه انجام دهند. … مادرم واقعاً به من این احساس را داد که هرگز نمی توانم کافی باشم. او به من می گفت که من ناامیدکننده هستم.»

این تجربه در نهایت او را مجبور به قطع ارتباط با خانواده اش کرد.

مردم اغلب تصور می کنند که والدین بدرفتار با همه بدرفتاری می کنند، اما برخی از والدین در بدرفتاری خود با دیگران تبعیض قائل می شوند. این همان چیزی است که کارشناسان آن را “پدیده سیندرلا” می نامند، یعنی زمانی که یک کودک در یک خانواده مورد آزار و اذیت قرار می گیرد در حالی که سایر کودکان این گونه نیستند.

طبق تحقیقات USA TODAY، گزارش‌ها نشان می‌دهد که این بچه‌ها گرسنگی می کشند، ضرب و شتم می شوند و آزار می بینند. تعداد کمی از مراقبین مجازات می شوند.

هر آنچه که درباره ویتامین B باید بدانید
بیشتر بخوانیم

من خیلی دلم می خواست آنها مرا دوست داشته باشند. و تلاش هم می کردم.

تا به امروز، شرفیلد نمی‌داند که چرا با او بدرفتاری شده است. وقتی ناپدری او وارد زندگی او شد، خانواده‌اش مذهبی‌تر و محافظه‌کارتر شدند و او در برابر این تغییرات مقاومت می‌کرد. او مدت‌ها تصور می‌کرد که به این دلیل مورد بدرفتاری و آزار و اذیت قرار گرفته که صحبت کرده، نظرش را گفته و عصیان کرده است. صرف نظر از این، او شایسته این رفتار نبود: هیچ کودکی شایسته این رفتار نیست.

در سال ۲۰۱۹، آژانس ها در مجموع ۴.۴ میلیون گزارش ارجاع بدرفتاری با کودکان دریافت کردند.

به گفته یک دانشیار روانپزشکی در دانشگاه ایالتی میشیگان، عوامل زیادی با خطرات بدرفتاری مرتبط هستند. گاهی اوقات، این ربطی به کودک ندارد و بیشتر به احساس والدین در توانایی مدیریت آن چیزی مربوط می شود که ممکن است به عنوان یک چالش یا تفاوت با کودک تلقی کنند.

“شما نسبت به سن خود بسیار بالغ هستید”: برخی از بچه ها از آسیب های دوران کودکی مجبور به بلوغ شدند و نه شرایط سنی.

هنگامی که یک کودک هدف قرار می گیرد، آزاری که تجربه می کند می تواند بسیار آسیب زا باشد.

اگر بچه‌ها سیستم حمایتی محکمی نداشته باشند که انعطاف‌پذیری را برای آنها به ارمغان ‌آورد، ممکن است حتی تجربه آنها برای گذراندن تنهایی سخت‌تر شود. و هنگامی که بچه‌ها بدرفتاری را گزارش کرده و احساس می‌کنند از امنیت و سلامت آنها حمایت نمی‌شوند، این امر دشواری بیشتری را برای آن‌ها ایجاد می‌کند تا بعداً با تروما کنار بیایند.»

شرفیلد در کنار بدرفتاری و آزار و اذیت والدینش، احساس انزوا می کرد.

او می‌گوید: «من می‌بینم که برادر و خواهرم پست‌هایی (در شبکه‌های اجتماعی) درباره اینکه مادرم چقدر شگفت‌انگیز است و همیشه کنارشان است، منتشر می کنند. همه آنها روابط قوی با مادرم دارند… صادقانه بگویم، این باعث رنجش من می شود.»

بزرگ ترین کودک ممکن است در معرض خطر بیشتری باشد

با وجود این که این پدیده را “پدیده سیندرلا” می نامند، اما این اصطلاح تنها نامادری را توصیف نمی کند و شامل والدین بیولوژیک بدرفتار نیز می شود.

آیا پیوند رحم باعث حاملگی زنان ترنس می شود؟
بیشتر بخوانیم

«این اصطلاح تا حدودی به طور گسترده مورد استفاده قرار می گیرد زیرا تجربه سیندرلا به عنوان یک شخصیت به چیزهای مختلفی مرتبط می شود که در تجربیات شخصی افراد بازتاب پیدا خواهد کرد. برخی از افراد به طور گسترده تر از آن برای انعکاس تجربه خود از احساس جدایی، بی توجهی، عدم قدردانی استفاده می کنند. »

جسیکا روزاکر نیز دختر قربانی دیگر پدیده سیندرلا است. او می‌گوید پدرش از زمانی که او ۲ ساله بود، با او بدرفتاری‌هایش می کرد. او بر نگرانی های بی اساسی متمرکز شد زیرا فکر می کرد دختر بیولوژیکی او نیست. و در نتیجه شروع به سوء استفاده از او کرد. روزاکر می‌گوید که با افزایش سن، بدرفتاری ها به آزارهای جسمی تبدیل شد.

با این حال، خواهر و برادرهای کوچکتر او در امان ماندند: روزاکر، که اکنون ۲۰ سال دارد، به عنوان بزرگترین فرزند، به تنهایی رنج می بُرد و آزار را از خواهر و برادرش پنهان می کرد.

روانشناسی این طور توضیح داد: «این غیرمعمول نیست که بزرگ‌ترین کودک بیشترین خشونت را تجربه کند. گاهی اوقات به مرور زمان و پس از بچه دار شدن، ممکن است راه هایی وجود داشته باشد که والدین بدرفتار با کسب تجربه بیشتر در روابطی که با فرزندان خود دارند، تغییر کنند. و متأسفانه، بسیاری از اوقات فرزند بزرگتر در موقعیت اقتدار قرار می گیرد. بنابراین، والدین آنها ممکن است انتظارات بالاتری از آنها داشته باشند که همین می تواند یک عامل مؤثر باشد.»

غلبه بر تروما ممکن است یک عمر طول بکشد

کودک آزاری و بدرفتاری شایع است و تا سال ۲۰۱۹ بیش از ۷.۹ میلیون کودک را تحت تأثیر قرار داده است.

بر اساس اطاعات مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری، کودکان دارای معلولیت بیشتر در معرض خطر سوء استفاده و بی توجهی قرار دارند. کودکی که تجسم یک “یادآوری فیزیکی” از کسی است که از گذشته والدینش برانگیخته می‌شود، ممکن است مورد هدف قرار گیرد.

تشویق قربانیان برای کمک گرفتن بسیار مهم است. طبق گزارشی در سال ۲۰۱۹، تنها ۶۰ درصد از کودکان خدمات پیشگیری و پس از پاسخ را دریافت کردند. اما مراقبت‌های آگاهانه از تروما بسیار مهم است، زیرا این کودکان در معرض خطر بیشتری برای مشکلات سلامت روانی از جمله PTSD، افسردگی، اضطراب و خودکشی هستند.

افسردگی و اضطراب با دردهای مزمن
بیشتر بخوانیم

برای شرفیلد، سالها طول کشید تا بر سوء استفاده و اضطراب ناشی از آن غلبه کند.

“نحوه برخورد افرادی که قرار بود شما را دوست داشته باشند، بر روابط شما تأثیر می گذارد. من مجبور شدم تمام رفتارهای سمی را که در بزرگ شدن به من نشان داده شده است، بیاموزم. باید یاد می گرفتم که چگونه خشم خود را به درستی مدیریت کنم، چگونه بی وقفه ارتباط برقرار کنم. او می‌گوید.»

و در حالی که روزاکر هنوز با PTSD دست و پنجه نرم می کند، می‌گوید که هر کاری انجام داده تا برای فرزندانش این “چرخه را بشکند”.

او می‌گوید: «من اکنون دو فرزند برای خودم دارم و آن‌ها در حال زندگی رویای کودکی من هستند. آنها شادترین انسان های کوچک هستند، تغذیه می شوند، تمیز هستند، مورد محبت قرار می گیرند و خانه ای امن و شاد دارند. من با خودم عهد کردم که هرگز اجازه نخواهم داد بچه هایم دوران کودکی من را دوباره زنده کنند. این قول را با خودم نگه داشته ام.»

پیشنهاد می کنیم این مطالب را هم بخوانید:

آسیب‌های روانی در کودکی، زمینه‌ساز مصرف مواد مخدر در نوجوانی

کودک و رابطه جنسی والدین؛ اگر فرزندتان شما را حین رابطه جنسی دید، چه باید کرد؟

هرآنچه والدین باید درباره آزار جنسی کودکان بدانند

۱۴ توصیه مهم روانشناسان کودک به والدین برای تربیت کردن درست فرزندانشان

شخصیت امروز ما تا چه حد از رفتارهای والدین مان تأثیر گرفته؟

اولین فایل صوتی از مادر بابک خرمدین؛ پدر آرزو به او تجاوز می کرد

کودکان ۴۰ ساله؛ چرا مردان بیش از کودکان برای همسران خود استرس زا هستند؟

۱۲ رفتاری که مصداق بارز بدرفتاری اجتماعی هستند

این نشانه ها می گوید والدین تان رشد عاطفی نداشته اند

اروپایی ها در چه سنی خانه والدین خود را ترک می کنند؟

۵ ترفند هوشمندانه و موثر از طرف والدین که زندگی را برای شما و فرزندتان راحتتر می سازد

عباراتی که والدین هرگز نباید به کودک بگویند

 

بیشتر بخوانیم : مجله خبری تی آرویان

منبع روزیاتو

Share

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

پانزده + 2 =