امروز :۱۴۰۱-۰۴-۱۶

ولز یا اوکراین؛ بررسی استایل بازی رقبای احتمالی ایران | تحلیل فنی

تیم های ولز و اوکراین از ساعت ۲۰:۳۰ به وقت تهران به مصاف هم می روند تا تکلیف آخرین همگروهی ایران در رقابت های جام جهانی ۲۰۲۲ قطر مشخص شود.

به گزارش طرفداری، اوکراین با پیروزی ۳-۱ مقابل اسکاتلند توانست به این مرحله از رقابت های پلی آف جام جهانی برسد و حالا این تک بازی تکلیف تیم بعدی حاضر در رقابت های جام جهانی را مشخص می کند.

اوکراین در گروهی که تیم های فرانسه، فنلاند، بوسنی و قزاقستان حضور داشتند توانست ۱۲ امتیاز کسب کند و در رتبه دوم بایستد و در آن سو هم تیم ولز در گروهی با حضور بلژیک، جمهوری چک، استونی و بلاروس توانست ۱۶ امتیاز کسب کند و راهی پلی آف رقابت ها بشود. تیم ملی ولز با سرمربیگری رابرت پیج پا به این دیدار می گذارد، مربی ای که در رقابت های یورو ۲۰۲۰ هم هدایت تیم را برعهده داشت و در آن سو هدایت اوکراینی ها بر عهده الکساندر پتراکووف است. تیم ملی اوکراین در رقابت های یورو با آندری شوچنکو روزهای طلایی ای را پشت سر گذاشت و توانست تا مرحله یک چهارم نهایی خود را بالا بکشد اما جدایی شوچنکو و وقوع جنگ روسیه فوتبال را مثل هر پدیده دیگری در این کشور به کما فرو برد.

حالا با توجه به اهمیت وضعیت این دو تیم برای تیم ملی ایران، جداگانه شرایط فنی هر دو تیم را بررسی می کنیم.

ولز؛ معجونی از دفاع فشرده، سرعت بالا در فلنک ها و پاس های طولی

صحبت های مان را از تیم ملی ولز آغاز می کنیم. ولزی ها در مرحله قبلی پلی آف توانستند با نتیجه ۲-۱ اتریش را شکست بدهند. تیم ملی ولز از لحاظ نیمکت و کادرفنی سرمربیگری پیش از رقابت های یورو ۲۰۲۰ تغییراتی را تجربه کرد و با به حاشیه رفتن رایان گیگز، رابرت پیج زمام امور در این تیم را در دست گرفت. در زمان رایان گیگز ولز اکثرا با سیستم ۴۲۳۱ بازی می کرد اما با حضور پیج ما در یورو و رقابت های مقدماتی جام جهانی شاهد بودیم که این سرمربی علاقه خاصی به استفاده از سیستم ۳۴۳ و ۳۵۲ دارد. مانند بسیاری از تیم هایی که با سیستم ۳ دفاعه بازی می کنند، ولز هم استفاده بسیار موثری از  فلنک ها دارد و بخش عظیمی از حملات این تیم از کناره ها شکل می گیرد. تیم پیج به هیچ عنوان علاقه ای به ساخت بازی تدریجی از عقب زمین ندارد و بازی ای طولی را ارائه می دهد. دلیل اصلی علاقه این تیم به حضور در کناره ها را می توانیم به مهره های سرعتی مثل دن جیمز و گرت بیل ربط بدهیم. در حالتی که این تیم با سیستم دو مهاجمه و آرایش ۳۵۲ بازی کند معمولا از بین دن جیمز و گرت بیل یک بازیکن کنار مهاجم کلاسیک و سنتی ای مثل کیفر مور قرار می گیرد. حضور یک مهره سرعتی و چنین مهاجم کلاسیکی با ۱۹۵ سانتی متر قد در زوج خط حمله به خوبی می تواند بخش زیادی از استایل هجومی این تیم را به ما نشان بدهد. در بازی هایی که چنین ترکیبی در خط حمله ولز حاکم است، بازیکنان ولز تمایل بسیار زیادی برای ارسال پاس های بلند دارند چرا که در چنین شرایطی هم به راحتی از زیر خط پرس رقیب بیرون می آیند و هم توپ را سریعا به خط حمله می رسانند.

غیر رسمی؛ دیان کولوسفسکی به تاتنهام پیوست
بیشتر بخوانیم

استفاده ولزی ها از فلنک ها تنها به ارسال از کناره ها و استارت بازیکنان سرعتی در آن ناحیه ختم نمی شود و ولز استفاده خوبی هم از مدل فلنک تو فلنک می برد.

همانطور که در این تصویر می بینید، بازی ولزی ها در کناره های زمین به صورت ناخودآگاه تیم ها را به آن سمت جمع می کند و ولزی ها سرعت خوبی در تغییر جناح بازی دارند و از آندرلود حریف ها در فلنک مخالف استفاده خوبی می کنند.

در سازمان دفاعی هم این تیم لاین ۵ نفره ای در عقب زمین شکل می دهد و غالبا با آرایش ۵۲۳ دفاع می کند و تیم پیج نیز به صورت فشرده به دفاع کردن می پردازد. حضور دو بازیکن در خط میانی هنگام دفاع کردن را می توانیم یکی از نقاط مبهم ترکیب تیم ولز بدانیم و در بازی های زیادی ما شاهد این قضیه بوده ایم که این تیم از لحاظ نفری با مشکلاتی مواجه می شود و این قضیه می تواند نقطه اتکای خوبی برای حریف ها باشد.

شکل دفاعی

در مجموع تیم ملی ولز را می توانیم در پاس های طولی، سرعت بالا، دفاع فشرده و پاس های بلند خلاصه کنیم.

اوکراین؛ حالا فوتبال فراتر از یک بازی ساده!

فوتبال اوکراین در چند ماه اخیر شوک های بسیار زیادی را تجربه کرده است. پس از این که آن ها توانستند با پیروزی مقابل سوئد به مرحله یک چهارم نهایی یورو برسند، موجی از شور و شعف این کشور را فرا گرفت اما کمی بعد از شکست ۴-۰ مقابل انگلیس، آن ها آندری شوچنکو را دیگر روی نیمکت تیم خود نداشتند و تنها چندماه بعد درگیر جنگ با روسیه شدند. پیش از صحبت در مورد مسائل فنی باید گفت تیم ملی فوتبال اوکراین این روز ها ارزش بسیار زیادی برای مردم این کشور دارد و با توجه به حمایت هایی که در زمینه فوتبال از این کشور صورت گرفته و فضا را به سمت طرد شدن روسیه پیش برده، حضور در جام جهانی به عنوان یکی از بزرگترین رویداد های ورزشی جهان ارزشی والا و مجزا برای اوکراینی ها دارد و به همین دلیل علاوه بر مسائل فنی انگیزه های دیگری را هم باید برای این تیم درنظر بگیریم.

اشک های الکساندر زینچنکو در نشست خبری بازی با اسکاتلند، جهانی شد و دو شبانه روز سرخط تمام خبرهای ورزشی و سیاسی دنیا بود

انتخاب مسئولان فوتبال اوکراین برای جایگزینی شوچنکو روی نیمکت این تیم، الکساندر پتراکووفی بود که سابقه بسیار جالبی دارد. این سرمربی از سال ۲۰۱۲ به صورت متناوب در تمامی رده های ملی پایه این کشور حضور داشته است. پتراکووف ۳ بار به عنوان مسئول فنی تیم ملی زیر ۱۷ ساله ها، دو بار به عنوان سرمربی تیم ملی زیر ۱۹ سال و یک بار هم در حد فاصل سال ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۹ به عنوان سرمربی تیم زیر ۲۰ سال این کشور فعالیت کرده و به خوبی با نسل جدید فوتبال این کشور و استعدادهایش آشنا است. از زمانی که این سرمربی روی نیمکت تیم ملی اوکراین نشسته است آن ها در مجموع ۸ بازی که شامل بازی های دوستانه،‌ مقدماتی جام جهانی و بازی پلی آف مقابل اسکاتلند بوده، هیچ شکستی را تجربه نکرده اند و روی فرم نتیجه گیری خوبی قرار دارند.

خوشحالی اوکراینی ها پس از شکست اسکاتلند

با توجه به اینکه پتراکووف به تازگی کار خود را در اوکراین آغاز کرده، این سرمربی نسبت به ولز برای تیم آنالیز ایران قطعا گزینه ناشناخته تری است. در بازی های اخیر ما هم شاهد بازی با سیستم ۴ دفاعه و هم با سیستم ۳ دفاعه از سوی این مربی بوده ایم. شکل بازی این تیم با سیستم سه دفاعه شباهت زیادی به بازی های یورو ۲۰۲۰ دارد، جایی که این تیم با لاین ۵ نفره عقب زمینش نتایج خوبی به دست آورد و در بازی با دو مدافع میانی هم این تیم معمولا با سیستم ۴۳۳ بازی می کند. برای مثال در همین بازی حساس خود مقابل اسکاتلند آن ها با سیستم ۴ دفاعه بازی کردند و توانستند ۳-۱ در این بازی به پیروزی برسند. اوکراینی ها دفاع به صورت فشرده را به خوبی اجرا می کنند و به نوعی در رقابت های یورو هم با این فاکتور توانستند تا مراحل های بالاتر پیش بروند از نظر شکل بازی هم شباهت زیادی نسبت به ولز دارند، با این تفاوت که فاکتور سرعت در این تیم کمرنگ تر است و بازی با صبر و حوصله بیشتری را ارائه می دهند.

آرایش اوکراینی ها برای بازی مقابل اسکاتلند که با پیروزی زرد ها به پایان رسید

در این بین باید اشاره ای هم به کلیدی ترین مهره اوکراین یعنی الکساندر زینچنکو داشته باشیم که در باشگاه منچسترسیتی توپ می زند و به نوعی محوری ترین مهره تیم است. علاوه بر این رومان مالینوفسکی که روزهای خوبی هم در باشگاه آتالانتا داشته  برای این تیم بازی می کند. مالینوفسکی قابلیت بازی در اکثر پست های هجومی را دارد و در این فصل سری آ‌ توانسته ۳۰ بازی برای شاگردان گاسپرینی انجام بدهد که حاصل آن ۶ گل و ۴ پاس گل بوده است. آندری یارمولنکو هم دیگر بازیکن نامی این تیم است که در باشگاه وستهام انگلیس توپ می زند و در پست مهاجم نوک یا وینگر سمت راست بازی می کند.

جدول لیگ برتر با یک مدعی بالقوه
بیشتر بخوانیم

در مجموع از لحاظ ساختار تیمی شاکله تیم ملی این کشور را فوتبال اوکراین تشکیل می دهد و ما شاهد بازیکنان زیادی هستیم که در باشگاه های دیناموکیف و شاختار بازی می کنند.

کدام رقیب برای ایران همگروهی بهتری است؟

این پرسش به گونه ای است که می توان پاسخ های متفاوتی از زوایای دید متفاوت به آن داد. از سویی با توجه به اوضاع کشور اوکراین این تیم در شرایط نرمالی قرار ندارد و در طرف مقابل تیم ملی ولز با توجه به حضورش در رقابت های لیگ ملت های اروپا با آرامش هرچه تمام تر می تواند برای رقابتهای جام جهانی آماده شود و علاوه بر این شاکله تیم ولز را فوتبال بریتانیا و به خصوص لیگ انگلیس تشکیل داده است و ولزی ها به نوعی نسخه تضعیف شده چیزی هستند که ما در تیم ملی انگلیس شاهد آن هستیم. پس می توان گفت تیم ولز بازیکنان یک دست تر و ترکیب هارمونیک تری را در اختیار دارد. بازیکنان ولز از لحاظ ساختار دفاعی از فیزیک مناسبی برخوردار هستند و مهره های پرسرعتی هم مثل دن جیمز در اختیار دارند. با توجه به این که آن ها چند سالی است تحت تفکرات رابرت پیج بازی می کنند شکل بازی خود را به خوبی میشناسند و در تورنومنت های خوبی هم با این سرمربی تجربه کسب کرده اند. از سوی دیگر تیم ملی اوکراین با حضور تک ستاره هایی مثل زیچنکوو و مالینوفسکی به هیچ عنوان رقیب دست و پا بسته ای نیست و می تواند با ساختار دفاعی اش هر تیمی را آزار بدهد.

مشکل بزرگ چند بازیکن جوان استقلال بعد از قهرمانی؛ خبری از پاداش نیست
بیشتر بخوانیم

نکته ای که در این میان قابل بحث است این است که در هر دو حالت ما با تیمی رو به رو خواهیم بود که به احتمال بالا با یک ساختار ۳ دفاعه و یک لاین ۵ نفره عقب زمین مقابل ما بازی می کند و اگر ما در بازی با آن ها به دنبال پیروزی باشیم عملا باب میل آن ها بازی می کنیم، چرا که با توجه به شرایط نه چندان مساعد خط دفاعی مان از لحاظ برخورد با حملات سریع و ضدحملات باید ریسک ضد حملات را به جان بخریم و این وظیفه دراگان اسکوچیچ است که از لحاظ ذهنی و موقعیتی تیم ملی ایران را برای بازی با یک تیم فشرده سه دفاعه آماده کند. البته پیش از این باید دید هدف و خواسته ما در بازی با این تیم چه خواهد بود پیروزی یا تساوی… با توجه به روند آماده سازی تیم ملی و بی نظمی ها هدفی به جز شکست دیده نمی شود.

امیدواریم حداقل کادرفنی تیم ملی پیش از آماده سازی اهدافش را در خصوص این علامت سوال ها مشخص کرده باشد.

منبع سایت طرفداری

Share

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

5 × سه =