امروز :۱۴۰۱-۰۳-۰۸

قاصد روزان ابری، کی می‌رسد باران؟

به گزارش ایرنا، از جاده های بویین زهرا، تاکستان و آبیک که می گذری خدا خدا می کنی که طوفان و باد برنخیزد که در این صورت، گرد و خاک و ریزگردها هرچه در دامن دارند بر سر مسافران، خودروها و در مسیر آنها می ریزند گویا نقل و نبات است که نثار راه این میهمانان ناخوانده می کنند.

در کتاب های تاریخی به دشت قزوین، دستبی یا دشت آبی می گفته اند یعنی دشتی که از پرآبی و در نتیجه سرسبزی به این نام خوانده شده بود اما امروز چی؟ از دشت قزوین جز بیابانی رو به فرسایش و گرد و غبار و بی آبی چه باقی مانده است، ریزگردهایی که میهمان پایتخت و پایتخت نشینان می شوند.

زمانی در دشت قزوین با حفر ۴۰ تا ۵۰ متر به آب و سفره های زیر زمینی می رسیدند اما امروز باید ۴۰۰ متر حفر شود تا به منابع زیر زمینی برسیم و این عمق فاجعه را نشان می دهد یعنی دیگر منابع آبی در دشت قزوین باقی نمانده است تا به آن دسترسی پیدا کرد اینجا است که باید بلند سرود: قاصد روزان ابری، کی می رسد باران؟

امروزه متاسفانه از سرمایه دشت قزوین، بیابانی باقی مانده است که دستگاه های اجرایی برای مدیریت پیامدها و تبعات نامطلوب آن به چه کنم چه کنم افتاده اند و طرح هایی مانند شهرک انرژی و طرح تاک را برای جلوگیری از جریان ریزگردها و پدیده بیابانزایی در این منطقه پیشنهاد کرده اند که متاسفانه هیچ کدام هم به نتیجه مقبول و مطلوبی نرسیده است.

۱۳۶ میلیارد مترمکعب از ذخایر استراتژیک آب کشور مصرف شده است
بیشتر بخوانیم

در این میان مردم این مناطق باید همچون تن تشنه دشت قزوین در حسرت آب باشند و به قطرات آبی که از لوله های شیر فرومی چکد و در شیارهای خشک زمین فرو می غلطد نگاه کنند و رویای شیرین آب را در خواب های دور کودکی جست و جو کنند.

تازه این اول راه است، فرونشست دشت قزوین، ایجاد ترک ها و گسل های عمیق و طولانی، افت شدید منابع آب زیرزمینی، رانش اراضی و مناطق کوهپایه ای و افزایش خطرات زمین لرزه همه پیامدهای دست اندازی انسان به دامن طبیعت و برداشت بی رویه از منابع آبی است.

هرچند در ۱۰ سال اخیر اقداماتی در این زمینه صورت گرفت و جلوی حفر چاه های کشاورزی، برداشت های بی رویه و چرای بیش از اندازه دام ها گرفته شد اما دیگر دیر شده بود و نوش دارو بعد از مرگ سهراب موثر واقع نمی شود.

متاسفانه طرح انتقال آب از سد طالقان به قزوین نیز که در سال ۹۵ کلنگ زنی شد و قرار بود با بهره برداری در سال ۹۸ به ۱۹۸ روستا و ۱۴ شهر استان آبرسانی کند و نقش موثری در تزریق منابع آبی به مویرگ ها و سفرهای زیر زمینی داشته باشد تا به امروز به دلیل کمبود اعتبارات اجرایی نشده است تا دشت قزوین جانی تازه بگیرد و دعای باران ساکنان این مناطق مستجاب گردد.

امید است در دولت مردمی آیت الله رییسی به این خواسته برحق و چندین ساله استان قزوین جامه عمل پوشانده شود و برای احیای سفره های زیرزمینی و دشت قزوین اقدام عملیاتی و جدی صورت گیرد.

مقام طالبان: آمریکا از نگاه نظامی در افغانستان شکست خورده است
بیشتر بخوانیم

بیشتر بخوانیم : مجله خبری تی آرویان

خبرگزاری ایرنا

Share

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دو × دو =